Św. Hubert jest patronem myśliwych i jeźdźców. W okolicy 3 listopada, czyli dnia jego święta, jeźdźcy i miłośnicy koni biorą udział w biegu myśliwskim (konno lub jako obserwatorzy), zwanym od imienia patrona - Hubertusem. Biegi Myśliwskie Świętego Huberta, czyli pogoń za lisem, są kultywowane w Polsce od XVIII wieku; obecnie są nawiązaniem do bardzo popularnych w dawnych czasach polowań. Jest to wielkie święto i ma bardzo uroczystą oprawę. Chcąc wziąć czynny udział w Hubertusie trzeba przede wszystkim pamiętać, że jest to święto. Obowiązuje więc odpowiedni strój. Klasyczny strój myśliwski to czerwony frak, białe bryczesy, czarne buty jeździeckie z brązowymi mankietami oraz irchowe rękawiczki. Na głowie oczywiście toczek. Dopuszczalny jest również strój taki, jaki obowiązuje na zawodach jeździeckich. Trzeci wariant, to tak zwany strój dżentelmeński: marynarka w pepitkę, bryczesy, czarne buty, biała koszula i ciemny krawat. Ale jaki by to nie był strój - ma być odświętnie i elegancko! Należy też bardziej niż zwykle zadbać o wygląd konia. Koń i jego rząd powinny lśnić czystością. Dobrze jest też zadbać o jakieś dodatkowe, odświętne ozdoby: wstążeczki, warkoczyki itp.
Trzeba również zadbać o dobrą atmosferę imprezy, a nic tu nie działa tak dobrze, jak nienaganne zachowanie uczestników. Na przykład, o ile nic tak nie podnosi nastroju jak odrobina szlachetnego trunku, o tyle nic tak nie psuje zabawy jak jego nadużycie. Należy być dżentelmenem również w czasie jazdy. Nie wolno opuszczać przydzielonego nam miejsca w zastępie (który prowadzi master, a zamyka kontrmaster wraz z vicemastrami), aż do finałowej pogoni za lisem. Nie wolno zajeżdżać innym drogi ani najeżdżać na jeźdźca przed sobą. Największym grzechem jest wyprzedzanie prowadzącego zastęp mastra. W czasie finałowej pogoni za lisem też trzeba panować nad swoimi emocjami, żeby nie stanowić zagrożenia dla siebie i swojego konia oraz pozostałych jeźdźców i koni. Master prowadzi grupę tropem "lisa". Rolę lisa pełni wytrawny jeździec, barwnie ubrany, obowiązkowo z lisią kitą przymocowaną do lewego ramienia. Królem polowania zostaje ten jeździec, który dogoni uciekającego "lisa" i porwie z jego ramienia kitę. Dla mniej wprawnych jeźdźców lub dzieci lis może być szukany - jest nim ukryta gdzieś pod korzeniami czy gałęziami lisia kita. Gdy lis zostanie złapany organizator daje znak. Jeźdźcy galopem za zwycięzcą wykonują okrążenie wokół polany.
Pogoń za lisem jest tym momentem, na który czekaliśmy cały rok i który będziemy wspominać przez rok następny. Niech więc to będzie sport dżentelmenów, a nie rugby. Niech wspomnienia tych, którzy gonili lisa są tak samo wspaniałe, jak tego jednego, jedynego triumfatora. A po biegu nie zapominajmy, kto nadstawiał grzbietu dla naszej przyjemności i nie rozglądajmy się za gorącym bigosem zanim nie zatroszczymy się o naszego wierzchowca. Więcej zdjęć w galerii - dział Hubertus.
Jak co roku Stajnia Iskra zaprasza wszystkich chętnych koniarzy i nie tylko na Hubertusa do Iskry!!!
